Τι είναι wiki και ποια η φιλοσοφία του

Τι είναι wiki;

WIKI.jpgwiki-concept-map.png

'Wiki' (προφέρεται ουίκι) είναι ένας τύπος ιστοτόπου που επιτρέπει σε οποιονδήποτε να δημιουργήσει και να επεξεργαστεί τις σελίδες του. «Wikiwiki» είναι μια χαβανέζικη λέξη που σημαίνει «γρήγορα».
Σε ένα wiki, διάφορα άτομα μπορούν να γράφουν μαζί. Αν ένα άτομο κάνει κάποιο λάθος, το επόμενο μπορεί να το διορθώσει. Mπορεί επίσης να προσθέσει κάτι νέο στην σελίδα, πράγμα που επιτρέπει την συνεχή βελτίωση και ενημέρωση. Επίσης στα wiki μπορεί να γίνεται συζήτηση. Σε ορισμένα wiki όπως η Βικιπαίδια (το διασημότερο wiki) υπάρχουν οι σελίδες συζήτησης γι'αυτό, αλλά σε άλλα wiki, συζήτηση μπορεί να γίνεται σε όλες τις σελίδες.

Ο σκοπός και οι κανόνες είναι διαφορετικοί σε διάφορα wiki. Για παράδειγμα σκοπός της Βικιπαίδειας είναι να γραφούν άρθρα που σχηματίζουν μια εγκυκλοπαίδια. Ο σκοπός δημιουργεί και κανόνες συμπεριφοράς π.χ. στην Βικιπαίδεια δεν γίνεται γενική συζήτηση αφού δεν βοηθά στην συγγραφή άρθρων.

Το πρώτο wiki ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου 1995 από τον Ward Cunningham, και είχε αρκετούς χρήστες οι οποίοι αργότερα δημιούργησαν τα δικά τους wiki.


ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ WIKI


Τα Wikis σε εικόνες...




Γιατί να υπάρχει ένα wiki στην τάξη;

Για αυξημένη συμμετοχή του μαθητή, δημιουργικότητα,συνεργασία, μεταγνώση, διαπροσωπικές δεξιότητες.




Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αυξανόμενη χρήση συνεργατικών διαδικτυακών στοιχείων Web2.0 , όπως ιστολόγια και wikis, στην εκπαίδευση. Το wiki είναι ένα διαδικτυακό εργαλείο που προωθεί την επικοινωνία και τη συνεργασία εμπλέκοντας τους μαθητές στη μάθηση σε ένα συνεργατικό περιβάλλον. Οι λόγοι για την αυξανόμενη χρήση τους είναι ότι ανήκουν στις Ανοιχτού Τύπου πλατφόρμες και δεν έχουν κόστος. Προσφέρουν αυθεντικό περιβάλλον μάθησης, βελτιστοποιούν την αποτελεσματικότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, επιτυγχάνουν τη σύνδεση της γνώσης με την πραγματικότητα και την καθημερινή ζωή . Είναι εύκολα στη χρήση τους και όλοι μπορεί να συμμετέχουν και να σχολιάζουν.

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να καταδειχθεί ότι ένα wiki μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πραγματικές συνθήκες διδασκαλίας και να αναδειχθεί ο ρόλος και τα οφέλη που προκύπτουν από τη χρήση του. Παρουσιάζονται οι μορφές και τα δομικά στοιχεία που του προσδίδουν πολυμορφική διάσταση και το καθιστούν πηγή ποιοτικής μάθησης και προτείνονται τρόποι ενσωμάτωσής του στην σχολική μαθησιακή και μη καθημερινότητα.


Τα wikis συμβάλλουν στη συνεργατική μάθηση και την επικοινωνία . Τίθεται, όμως, ένα ζήτημα με τη δυνατότητα που παρέχει να το χρησιμοποιεί ο καθένας, όπως επίσης και με πιθανούς κινδύνους ασφαλείας που ενδεχομένως να προκύψουν, αν δεν ληφθούν οι κατάλληλες προφυλάξεις.





Τα wiki-s ανακαλύφθηκαν από τον Ward Cunningham. Αποτελούν το είδος της διαδικτυακής τεχνολογίας που επιτρέπουν την εύκολη, γρήγορη και συνεργατική δημιουργία ιστοσελίδων χωρίς τη χρήση συγκεκριμένου λογισμικού ή εξειδικευση από το δημιουργό τους. Είναι ένα διαδικτυακό εργαλείο που συνδυάζει την απλότητα στη σχεδίαση και την πολυπλοκότητα πολλαπλών χρηστών και όλα αυτά σε ένα απλό πρόγραμμα περιήγησης στο διαδίκτυο.


Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ένα άτομο σαν ένα ιδιαίτερα εύκολο στη χρήση του εργαλείο δημοσίευσης στο διαδίκτυο. Αν και το ιστολόγιο εξυπηρετεί παρόμοιες λειτουργίες με το wiki, το ιστολόγιο έχει μια ενυπάρχουσα χρονολογική δομή η οποία δρα περιοριστικά. Ένα wiki έχει την ιδιότητα να επιτρέπει την οργάνωση των δεδομένων είτε ιεραρχικά είτε με τη μορφή υπερσυνδέσμων, ανάλογα με τις ανάγκες-επιθυμίες του συντάκτη. Χωρίς έξοδα για τη χρήση χώρου ή κάποιου προγραμματος στο διαδίκτυο και με την αυτονομία εργασίας από οποιονδήποτε υπολογιστή με μια απλή σύνδεση στο διαδίκτυο και ένα πρόγραμμα περιήγησης, το wiki είναι ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό εργαλείο με το οποίο μπορεί κάποιoς να “γράψει” στο διαδίκτυο.


Μπορεί ακόμα να είναι “μερικώς συνεργατικό” εργαλείο. Πολλά άτομα μπορούν να συμμετέχουν στο χτίσιμο της πληροφορίας σε μια σελίδα του. Σ ένα “μερικώς συνεργατικό” wiki καθώς δημοσιεύουν πολλά άτομα , το περιεχόμενό της προσθήκης του καθενός δεν επικαλύπτει τα προηγούμενα, αλλά συμβάλλει στην εξέλιξη συνθέτοντας και εξελίσσοντας τα όσα έχουν γραφεί από άλλους χρήστες.


Ένα wiki μπορεί να χρησιμοποιηθεί -και αυτή είναι η μαγεία του- και σαν ένα “πλήρως συνεργατικό” εργαλείο. Με αυτή τη μέθοδο πολλά άτομα εργάζονται ταυτόχρονα και στο ίδιο περιεχόμενο. Ενώ μπορεί να φαίνεται το ότι επιτρέπεται σε πολλούς η δυνατότητα να εργαστούν, να τροποποιήσουν, ή να αντικαταστήσουν ο ένας τη τη δουλειά του άλλου, θα οδηγήσει σε χάος, το αποτέλεσμα είναι συνήθως οι συμμετέχοντες να επιλέγουν να γράψουν με έναν προσεκτικό , μη προσβλητικό τρόπο, ώστε οι όλοι να νιώθουν άνετα με το περιεχόμενο και ελαχιστοποιώντας την ανάγκη για τις παραμβάσεις ψυχραιμότερων. Τα περισσότερα λογισμικά wiki επιτρέπουν ένα “είδωλο” συζήτησης – σε ξεχωριστή σελίδα για κάθε σελίδα του περιεχομένου-, όπου οι συνεργάτες μπορούν πραγματικά να μιλήσουν επί του περιεχομένου της σελίδας και να εκφράσουν τη γνώμη τους για το πώς πρέπει να παρουσιαστεί. Το γνωστότερο παράδειγμα ενός “πλήρους συνεργατικού” wiki με οποίο οι περισσότεροι έχουν επαφή είναι η γνωστή Wikipedia.


Υπάρχουν δύο βασικά χαρακτηριστικά των wiki τα οποία επιιτρέπουν τη σε βάθος και παράλληλη ελεύθερη συνεργασία. Το πρώτο είναι η δυνατότητα να βλέπεις κάθε αλλαγή, σε κάθε σελίδα του ( είτε από την κατρέλα του ιστορικού- είτε από μια γενική άποψη των αλλαγών του wiki). Με αυτόν τον τρόπο τίποτα δεν χάνεται και ανεπιθύμητες αλλαγές μπορούν να αναστραφούν. Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η δυνατότητα “παρακολούθησης” συγκεκριμένων σελίδων. Αυτό σημαίνει ότι τι ίδιο το wiki ενημερώνει με ηλεκτρονικό μήνυμα για τις οποιεσδήποτε αλλαγές στις συγκεκριμένες σελίδες. Αυτό δημιουργεί διαδραστικότητα ανάμεσα στη δημιουργία μιας εγγραφής και την απάντηση που λαμβάνει. 1.

ΜΑΣΩΝΙΣΜΟΣ


Ο Mασονισμός είναι ένα παγκόσμιο σύστημα αδελφοτήτων, που άρχισε κατά τα τέλη του με 16ου αρχές του 17ου αιώνα και έχει περίπου 5 εκατομμύρια μέλη . Οι δελφότητες, των οποίων η σχέση και μεταξύ τους σύνδεση κυμαίνεται, έχουν ως κοινά στοιχεία κάποιες εθιμοτυπικές διαδικασίες (όπως τη χρήση ιεραρχίας και συγκεκριμένα σύμβολα) και την αναγκαιότητα κάθε μέλος να πιστεύει σε κάποια ανώτερη δύναμη ή θεό.

Μέλη της αδελφότητας μπορούν να γίνουν άνδρες ενήλικοι, με ορθή κρίση, έντιμοι και ελεύθεροι, υπό την προϋπόθεση ότι πιστεύουν σε ένα Υπέρτατο Ον και την αθανασία της ψυχής.Ο Mασονισμός στις διάφορες μορφές του διατηρεί σταθερές τις θεμελιώδεις αξίες του και την πίστη στο Υπέρτατο Όν. Η συντεχνία είναι οργανωμένη σε Μεγάλες Στοές με διοικητική αυτοτέλεια και επιμεριζόμενες σε Επαρχιακές Μεγάλες Στοές, η κάθε μία από τις οποίες με τη σειρά της χωρίζεται σε Σεπτές Στοές. Οι Μεγάλες Στοές αναγνωρίζουν η μία την άλλη ως Κανονικές ή μη και αντίστοιχα τα μέλη τους αναγνωρίζονται μεταξύ τους ως αποδεδεγμένα ή όχι. Τα παράλληλα Τεκτονικά Σώματα είναι ανεξάρτητα από τη Μεγάλη Στοά, αλλά μέλη τους γίνονται μόνο Διδάσκαλοι Ελευθεροτέκτονες.

Ιστορία του Παγκόσμιου Ελευθεροτεκτονισμού

Στις αρχές του 16ου αιώνα οι Στοές, λόγω της φθίνουσας πορείας τους, άρχισαν να δέχονται στους κόλπους τους και άνδρες οι οποίοι δεν ήταν λιθοξόοι, αλλά μέλη βασιλικών Οίκων και ευγενείς ή απλώς ανθρώπους που ήθελαν να ξεφύγουν από τον θρησκευτικό φανατισμό της εποχής και να δομήσουν μια καλύτερη κοινωνία βασισμένη στην ανεκτικότητα και την ειρηνική συνύπαρξη.

Στα μέσα του 17ου αιώνα υπάρχουν σαφείς ενδείξεις της παρουσίας μυστικής οργάνωσης των Ελευθεροτεκτόνων με τρεις συμβολικούς βαθμούς στην Αγγγλία.

Επίσημα η Μεγάλη Στοά της Αγγλίας ιδρύθηκε ως η «Μεγάλη Στοά του Λονδίνου και του Γουεστμίνστερ» την ημέρα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.Την ημέρα αυτή συγκεντρώθηκαν τέσσερις Στοές της Τέχνης στο Apple Tree Tavern του Λονδίνου και σχημάτισαν μία κανονική Μεγάλη Στοά. Η νέα Μεγάλη Στοά ως βάση είχε την "αλληλεγγύη" και την "αγάπη" μεταξύ των Ελευθεροτεκτόνων μελών της και ως πεποίθηση την ελευθερία σκέψης πέρα απο πολιτικές και θρησκευτικές διχόνοιες. Ο χαρακτήρας της Μεγάλη Στοά της Αγγλίας έπαψε να είναι αυστηρά επαγγελματικός και τα εργαλεία, που παλαιότερα χρησίμευαν για τις οικοδομικές εργασίες, πήραν τον ρόλο των συμβόλων για την εξαγωγή ηθικών συμπερασμάτων. Οι τέσσερις προϋπάρχουσες Στοές συνέρχονταν ως εξής: Η πρώτη, σήμερα ονόματι "Antiquity No 2", στο Goose and Gridiron Ale-house στην πλατεία της εκκλησίας του Αγ. Παύλου, η δεύτερη στο Crown Ale-house, η τρίτη, σήμερα ονόματι "Lodge of Fortitude and Old Cumberland No 12", στο Apple Tree Tavern στο Κόβεντ Γκάρντεν και η τέταρτη, σήμερα ονόματι "Westminster Royal Somerset House and Inverness Lodge No 4", στο καπηλειό Rummer and Grapes.

Το 1723 ο James Anderson έγραψε και εξέδωσε τα Συντάγματα των Ελευθεροτεκτόνων για τη Χρήση των Στοών του Λονδίνου και του Γουεστμίνστερ. Στο έργο αυτό παρατέθηκαν οι κανόνες διακυβέρνησης της αδελφότητας και εξιστορήθηκε η "Ιστορία του Ελευθεροτεκτονισμού", σύμφωνα με την οποία η αδελφότητα καταγόταν απο τις μεσαιωνικές φατρίες κτιστών, που προέρχονταν απο αρχαίους Ρωμαίους και Έλληνες αρχιτέκτονες και μαθηματικούς. Το έργο αυτό ανατυπώθηκε το 1734 στην Φιλαδέλφια των ΗΠΑ από τον Βενιαμίν Φρανκλίνο, ο οποίος εκείνο το έτος είχε εκλεγεί Μέγας Διδάσκαλος των Ελευθεροτεκτόνων της Πενσυλβανίας των ΗΠΑ.

external image magnify-clip.pngexternal image 220px-Ye_most_Ancient_%26_Honorable_Fraternity_of_Free_and_Accepted_Masons.jpg
"Ο Θηρεός της Μεγάλης Στοάς στην Αγγλία"

Παράλληλα, άρχισαν να οργανώνονται και κάποιες άλλες Μυστικές Εταιρείε, που ισχυρίζονταν πως προέρχονταν από τα Ιπποτικά Τάγματα. Αυτά από το 1721 άρχισαν να διαμορφώνουν ένα σύστημα που συνέπλεε με τον Ελευθεροτεκτονισμό.

Στις 17 Ιουλίου 1751 εκπρόσωποι πέντε Στοών, στο καπηλειό του Turk’s Head στο Σόχο του Λονδίνου, ιδρύουν την «Αρχαία Μεγάλη Στοά της Αγγλίας», ή αλλιώς ονομαζόμενη «Μεγάλη Στοά των Ελευθέρων και Αποδεκτών Τεκτόνων της Αγγλίας». Ο νέος σχηματισμός αποτελούνταν κυρίως από Σκοτσέζους Ελεύθερους Τέκτονες, που ήταν απογοητευμένοι από τον τρόπο με τον οποίο οι Ελευθεροτέκτονες της Premier Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας είχαν αλλάξει τον Ελευθεροτεκτονισμό. Για αυτό τους αποκαλούσαν μοντέρνους και τους κατηγορούσαν πως δεν ακολουθούσαν τα παλαιά έθιμα του Ελευθεροτεκτονισμου.

external image 220px-Washington_apron_shrunk.jpgexternal image magnify-clip.png
"Ο Τζωρτζ Ουάσινγκτων με Τεκτονικό Περίζωμα."

external image 180px-Square_and_Compasses_at_Masonic_Memorial_2.jpgexternal image magnify-clip.png
"Ο "Γνώμων και Διαβήτης" στο Εθνικό Τεκτονικό Μνημείο του Τζωρτζ Ουάσινγκτων."

Η Μεγάλη Στοά της Σκωτίας ιδρύθηκε το 1736 και η Μεγάλη Στοά της Ιρλανδίας το 1725. Τη δεκαετία του 1730 ο Ελευθεροτεκτονισμός διαδόθηκε στις βρετανικές αποικίες της Αμερικής. Μετά την ανεξαρτησία της Αμερικής, σε κάθε πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών σχηματίστηκε και μία ανεξάρτητη Μεγάλη Στοά. Διάφορες σκέψεις για ίδρυση μιας "Μεγάλης Στοάς των Ηνωμένων Πολιτειών", με τον Τζωρτζ Ουάσινγκτων να έχει τον ρόλο του πρώτου Μεγάλου Διδασκάλου, εγκαταλείφθηκαν πρόωρα. Στις ΗΠΑ είναι γνωστό ότι 14 πρόεδροι ήταν τέκτονες.

Στη Γαλλία ιδρύθηκε το 1877 η Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας αφαίρεσε την προϋπόθεση τα μέλη της να πιστεύουν στο Υπέρτατο Ον, οπότε και οι περισσότερες Αγγλόφωνες Μεγάλες Στοές σταμάτησαν να την αναγνωρίζουν ως "κανονική" και διέκοψαν τις επίσημες σχέσεις τους μάζί της. Η Εθνική Μεγάλη Στοά της Γαλλίας (GLNF) είναι μέχρι σήμερα η μόνη Τεκτονική δύναμη στη Γαλλία που αναγνωρίζεται από την Ενωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλία (UGLE).

Λόγω των ανωτέρω, συχνά αναφέρεται πως ο Ελευθεροτεκτονισμός αποτελείται από δύο παράλληλα παρακλάδια που το ένα δεν αναγνωρίζει την "κανονικότητα" του άλλου:

  • την Ενωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλίας (UGLE) με όσες Μεγάλες Στοές έχουν καθεστώς αμοιβαίας αναγνώρισης με αυτήν, και

  • τη Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας (GOdF) με όσες Μεγάλες Ανατολές συντάσσονται με την πολιτική της.

Ιστορία του Ελευθεροτεκτονισμού στην Ελλάδα

Ο Τεκτονισμός εισήλθε στον ελληνικό χώρο από τα Επτάνησα, την εποχή που ήταν υπό γαλλική και αγγλική κατοχή, και συγκεκριμένα από τα νησιά Κέρκυρα και Ζάκυνθο τα οποία οι πολέμιοι της οργάνωσης αποκαλούν έως σήμερα «κερκόπορτες» του Μασονισμού.

Φυσικά, ο λαός των νήσων αυτών συμμετείχε εκδηλώνοντας άλλοτε επιφύλαξη και άλλοτε φόβο στις αντίστοιχες μασονικές εκδηλώσεις. Οι εκδηλώσεις αυτές ήταν προϊόντα της άσχημης εικόνας που είχε δημιουργηθεί βλέποντας ν΄ αναμιγνύονται πρώτα γνωστά φιλόδοξα πρόσωπα των μικρών τους κοινωνιών με πολιτικές βλέψεις και οικονομικές διεκδικήσεις, μεταξύ των οποίων και επιφανείς Κερκυραίοι και Ζακυνθινοί, δημιουργώντας ιδιαίτερες φιλίες με τους «Φράγκους» (Ιταλο-Ενετούς), όταν οι ίδιοι οι κάτοικοι στέναζαν υπό τη δεσποτεία των κατακτητών.

Στη διάρκεια της Βασιλείας του Όθωνα δε φέρεται να υπήρξε καμία τέτοια οργάνωση στο νεοσύστατο κράτος. Περί το τέλος όμως της βασιλείας του, το 1855, φέρονται ήδη κάποιες Στοές να λειτουργούν ανεπίσημα υπό τη σκέπη της "Γκράντε Οριέντε" (Μεγάλης Ανατολής) της Ιταλίας, αποτελούμενες από Ελευθεροτέκτονες μυημένους στην Κέρκυρα και ασφαλώς στη Γαλλία και την Ιταλία.

Μετά τον ερχομό του Γεωργίου του Α΄ 1863 και την κατ' απαίτησή του ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα, ήδη επτά τεκτονικές στοές να εργάζονται (ανεπίσημα) στην Αθήνα, τον Πειραιά, τη Χαλκίδα, την Πάτρα, τη Σύρο, τη Λαμία και το Άργος, εκτός εκείνων της Επτανήσου. Στις 16 Φεβρουαρίου του ιδίου έτους οι ελληνικές Στοές ζήτησαν την ανεξαρτησία τους από την "Γκράντε Οριέντε" της Ιταλίας. Αυτή τους δόθηκε δύο μήνες μετά, στις 10 Απριλίου 1867 και η νέα "Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδας" άρχισε να οργανώνεται, κατ’ αρχήν τον Ιούλιο του 1872, εκλέγοντας τον Δημήτριο Ροδοκανάκη (1840-1902) ως Μέγα Διδάσκαλο και αμέσως μετά σχηματίζοντας το Ύπατο Μέγα Συμβούλιο του 33ου για την Ελλάδα.Το 1928 η Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδας κατάφερε να αναγνωριστεί ως ίδρυμα, ενώ το Ύπατο Μέγα Συμβούλιο σχημάτισε μία κοινωνία του Αστικού Κώδικα. Το 1936, με την αναθεώρηση του Τεκτονικού Συντάγματος της, η Μεγάλη Ανατολή μετονομάστηκε σε Μεγάλη Στοά της Ελλάδας.


external image 220px-Freemasons.hall.london.arp.750pix.jpg

Κανονικότητα

Κανονικότητα είναι ένας μηχανισμός σύμφωνα με τον οποίο οι Μεγάλες Στοές ή Μεγάλες Ανατολές αναγνωρίζουν η μία την άλλη. Ο μηχανισμός αυτός αποτελείται από μία σειρά κριτηρίων που η εκάστοτε Μεγάλη Στοά έχει ορίσει στα Συντάγματά της. Τα κριτήρια αυτά ποικίλουν, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν σχέση με την τήρηση ή μη των Τεκτονικών Οροθεσίων .Η αναγνώριση αυτή επιτρέπει τις επίσημες σχέσεις σε επίπεδο Μεγάλης Στοάς και την ανταλλαγή επισκέψεων μεταξύ των μελών τους. Ένας Τέκτων που επισκέπτεται μία μη κανονική Στοά κινδυνεύει με διαγραφή από τη Στοά του.

external image 220px-Grand_Lodge_of_Greece_480_640.jpgexternal image magnify-clip.png
Το Ελευθεροτεκτονικό Μέγαρο της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας, στην Αθήνα.

Διαδικασία εισόδου στον Ελευθεροτεκτονισμό


Για να εισχωρήσει κάποιος στον Ελευθεροτεκτονισμό πρέπει να αποταθεί αυτοβούλως σε κάποιο ήδη μέλος, που θα τον συστήσει και θα τον προτείνει και να κάνει από μόνος του αίτηση εισδοχής στη Στοά της κοινότητάς του. Πιο σπάνια είναι στις μέρες μας η περίπτωση όπου αυτός που επιθυμεί να εισέλθει στον Ελευθεροτεκτονισμό πρέπει να το ζητήσει τρεις φορές και όχι μόνο μία. Κάποιες Στοές είναι πιο δεκτικές σε νέα μέλη ενώ άλλες περισσότερο επιλεκτικές. Ασχέτως με τον τρόπο που μια Στοά δέχεται υποψηφίους, ένας υποψήφιος για να γίνει δεκτός ως μέλος της και να μυηθεί από αυτή στον Ελευθεροτεκτονισμό, πρέπει να υπερψηφισθεί από τα μέλη της ενόσω αυτή είναι «ανοιχτή», δηλαδή ενόσω η Στοά εργάζεται.

Γενικές απαιτήσεις
Γενικότερα, για να γίνει Ελευθεροτέκτονας στον αμιγή Τεκτονισμό, κάποιος υποψήφιος πρέπει:
Να είναι άνδρας που προσέρχεται αυτοβούλως.
Να πιστεύει σε κάποιο Υπέρτατο Ον, όποια υπόσταση και εάν έχει αυτό για τον καθένα.
Να έχει τουλάχιστον το ελάχιστο της αποδεκτής ηλικίας. Αυτό κυμαίνεται από 18 έως 25 έτη αναλόγως της Μεγάλης Στοάς (Στην Ελλάδα είναι τα 21 έτη).
Να είναι άνθρωπος καλών ηθικών αρχών, καλού χαρακτήρα και καλής φήμης.
Να είναι ψυχικά, διανοητικά και σωματικά υγιής. Δηλαδή, ο υποψήφιος πρέπει να μην πάσχει από κάτι και να μην είναι σε τέτοια κατάσταση που να τον εμποδίζει να εκτελεί τα καθήκοντά του.
Να είναι ελεύθερος από γέννησης. Η απαίτηση αυτή διατηρείται στην σύγχρονη εποχή ως ιστορικό αξίωμα.
Να έχει προταθεί από δύο ήδη μέλη της Στοάς, οι οποίοι και εγγυώνται για αυτόν.
Οι παραπάνω απαιτήσεις, γενικότερα, οριοθετούν την ελευθεροτεκτονική «κανονικότητα» ή μη του αμιγούς Τεκτονισμού. Μια αποδεκτή απόκλιση από αυτές είναι να επιτρέπεται σε έναν «Λυκιδέα» (τον υιό ενός Ελευθεροτέκτονα), να μυείται προ του ελάχιστου ορίου ηλικίας, ποτέ όμως πριν τα 18 του έτη.

external image ALL_SEEING_EYE.jpgexternal image magnify-clip.png
Ο οφθαλμός της Θείας Πρόνοιας.

Θρησκευτική Κριτική

Ο Ελευθεροτεκτονισμός προσέλκυσε την κριτική θεοκρατικών καθεστώτων και οργανωμένων θρησκειών με την κατηγορία ότι ανταγωνίζεται τη θρησκεία. Επίσης, κατηγορήθηκε για ετεροδοξία μέσα στους κόλπους του. Τέλος, έγινε συχνά στόχος «θεωριών συνωμοσίας», που τον θεωρούν απόκρυφη και διεφθαρμένη δύναμη.




1. http://schoolwikis.wikispaces.com/Wiki
2.http://1oneapolisd1.wikispaces.com/O%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82+%CE%BA%CE%B1%CE%B9+%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1+%CF%84%CE%BF%CF%85+wiki
  1. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82